Wat is een mbox-bestand eigenlijk
Een mbox-bestand is een groot tekstbestand waarin een e-mailprogramma een hele map met berichten achter elkaar bewaart. Eén bestand kan dus duizenden e-mails bevatten, inclusief bijlagen. Programma's als Thunderbird, Apple Mail en oudere Unix-mailers gebruiken dit formaat al tientallen jaren. Naast mbox kom je verwante varianten tegen: .mbx, losse .eml en .emlx berichten, .msg van Outlook, Maildir-mappen (waarbij elke e-mail een apart bestandje is) en .mbox.gz uit Google Takeout.
Het probleem is dat e-mailprogramma's deze archieven graag verstoppen in mappen die je normaal niet ziet. In dit artikel laten we per besturingssysteem zien waar ze staan, hoe je verborgen mappen zichtbaar maakt en hoe je het bestand daarna veilig en lokaal opent.
Alles blijft op je eigen apparaat
Mbox Viewer is een Chrome-extensie die je e-mails 100% lokaal verwerkt. Er gaat niets naar een server of de cloud, er is geen telemetrie en de Chrome-permissies zijn leeg. Je sleept een bestand naar het venster en het wordt in je eigen browser (IndexedDB) gelezen. Meer info op https://mbox-viewer.online
Waarom je deze mappen wilt vinden
Misschien stap je over naar een nieuw e-mailprogramma, wil je een oud archief doorzoeken, een juridisch of forensisch onderzoek doen, of gewoon e-mails bekijken zonder ze opnieuw te downloaden. In al die gevallen heb je het ruwe mbox-bestand nodig. Zodra je weet waar het staat, kun je het openen, doorzoeken, taggen en exporteren met Mbox Viewer, zonder dat je je oude account opnieuw hoeft te koppelen.
Verborgen mappen eerst zichtbaar maken
Veel mailmappen zitten in verborgen systeemmappen. Maak die eerst zichtbaar, anders zie je ze niet in je verkenner.
Verborgen mappen tonen per systeem
- Windows: open de Verkenner, klik bovenin op Beeld, kies Tonen en zet Verborgen items aan.
- macOS: open Finder en druk op Command + Shift + punt om verborgen bestanden te tonen. Nogmaals drukken verbergt ze weer.
- macOS Bibliotheek: houd in Finder de Option-toets ingedrukt, klik op het menu Ga en kies Bibliotheek.
- Linux: druk in je bestandsbeheer (zoals Bestanden of Nautilus) op Ctrl + H om verborgen mappen die met een punt beginnen te tonen.
Waar staat het op Windows
Op Windows is Thunderbird verreweg de meest voorkomende bron van mbox-bestanden. De berichten zitten in je profielmap.
- Open de map: druk op de Windows-toets + R, typ %APPDATA%\Thunderbird\Profiles en druk op Enter.
- Open de profielmap (vaak iets als willekeurigetekens.default-release).
- Lokale mappen en POP-accounts staan in de submap Mail, IMAP-accounts in ImapMail.
- Per map vind je twee bestanden met dezelfde naam: het bestand zonder extensie (bijvoorbeeld Inbox) is het mbox-archief, het bestand met .msf is alleen een index.
Heb je een back-up van Outlook of een ander programma, dan exporteer je meestal eerst naar .eml, .msg of .mbox voordat je het opent. Een .mbox.gz uit Google Takeout hoef je niet uit te pakken: Mbox Viewer doet dat automatisch.
Het .msf-bestand heb je niet nodig
Het bestand zonder extensie is de echte e-mailinhoud. Het bijbehorende .msf-bestand is alleen een snelle index voor Thunderbird zelf. Sleep dus het bestand zonder extensie naar Mbox Viewer.
Waar staat het op macOS
Op de Mac heb je twee veelvoorkomende situaties: Apple Mail en Thunderbird.
- Apple Mail bewaart berichten in ~/Library/Mail. Daar vind je submappen per account met .emlx en .mbox-structuren. De Bibliotheek-map is standaard verborgen, dus maak die eerst zichtbaar (zie de stappen hierboven).
- Wil je een nette mbox uit Apple Mail, selecteer dan in Mail de mappen, kies Postbus en daarna Exporteer postbus. Je krijgt dan een .mbox-pakket dat je naar Mbox Viewer kunt slepen.
- Thunderbird op de Mac bewaart zijn profiel in ~/Library/Thunderbird/Profiles, met dezelfde Mail- en ImapMail-structuur als op Windows.
Kopieer, werk niet in de originele map
Werk nooit rechtstreeks in de actieve mailmap terwijl je e-mailprogramma open is. Sluit het programma of maak eerst een kopie van het bestand naar bijvoorbeeld je bureaublad. Zo voorkom je dat een lopend programma het archief beschadigt terwijl jij het opent.
Waar staat het op Linux
Op Linux hangt het van je programma af.
- Thunderbird bewaart zijn profiel in een verborgen map: ~/.thunderbird (op sommige systemen ~/.mozilla-thunderbird). Daarbinnen vind je weer de mappen Mail en ImapMail met de mbox-bestanden zonder extensie.
- Klassieke Unix-mailers gebruiken vaak één systeem-mbox per gebruiker in /var/mail of /var/spool/mail.
- Veel moderne programma's (zoals KMail of een lokale mailserver) gebruiken Maildir in plaats van mbox. Bij Maildir is elke e-mail een apart bestandje in submappen die cur, new en tmp heten. Mbox Viewer kan een hele Maildir-map lezen, dus sleep gewoon de bovenliggende map naar het venster.
Het bestand openen met Mbox Viewer
Zodra je het bestand hebt gevonden, gaat openen heel snel.
Een mbox-bestand openen
- Open Chrome en start de Mbox Viewer-extensie.
- Sleep je .mbox, .mbx, .eml, .emlx, .msg, .mbox.gz of je hele Maildir-map naar het venster (drag and drop).
- Wacht tot de berichten zijn ingelezen. Een .mbox.gz wordt automatisch uitgepakt.
- Lees links de berichtenlijst en rechts het bericht, net als in Gmail of Thunderbird.
- Klik per bericht op de tabbladen Voorvertoning, Ruw of Forensisch voor meer detail.
Merk je dat plaatjes in een e-mail niet laden? Dat is expres. Externe afbeeldingen zijn standaard geblokkeerd zodat verzenders je niet via een onzichtbare tracking-pixel kunnen volgen. Wil je ze toch zien, dan klik je per bericht op de knop om afbeeldingen te laden.
Doorzoeken met operators
Mbox Viewer heeft een krachtige zoekbalk. Typ bijvoorbeeld from:naam, has:attachment, after:2024-01-01, larger:5M of "exacte zin" tussen rechte aanhalingstekens. Je kunt zoekopdrachten opslaan en zelfs een regex-modus gebruiken.
Wil je liever een schone kopie exporteren
In plaats van het ruwe profielbestand te zoeken, kun je in je e-mailprogramma vaak ook netjes exporteren. In Thunderbird gebruik je de add-on ImportExportTools NG om een map als mbox weg te schrijven, in Apple Mail kies je Postbus en Exporteer postbus. Beide leveren een bestand dat je direct naar Mbox Viewer sleept. Daarna kun je vanuit Mbox Viewer zelf weer exporteren naar PDF, .eml, .html of opnieuw .mbox, ook in bulk.
Wat is het verschil tussen mbox, eml en Maildir?
Een mbox is één groot bestand met alle berichten van een map achter elkaar. Een .eml is precies één los e-mailbericht. Maildir is een mapstructuur waarbij elke e-mail een eigen klein bestandje is in submappen die cur, new en tmp heten. Mbox Viewer opent alle drie de soorten.
Ik zie de mailmap niet in mijn verkenner. Wat nu?
De map staat waarschijnlijk in een verborgen systeemmap. Zet eerst verborgen items aan: op Windows via Beeld en Tonen, op macOS met Command + Shift + punt en op Linux met Ctrl + H. Daarna verschijnen mappen zoals .thunderbird en de Bibliotheek-map vanzelf.
Worden mijn e-mails geüpload als ik ze open?
Nee. Mbox Viewer werkt volledig lokaal en offline. Er gaat niets naar een server, er is geen telemetrie en de extensie heeft lege permissies. Alle data blijft in je eigen browser staan en je kunt die op elk moment wissen via Instellingen en Database wissen.
Moet ik een .mbox.gz uit Google Takeout eerst uitpakken?
Nee, dat hoeft niet. Sleep het .mbox.gz-bestand gewoon naar het venster, Mbox Viewer pakt het automatisch voor je uit en leest de berichten in.
Kan ik een hele Maildir-map in één keer openen?
Ja. Sleep de bovenliggende Maildir-map (de map die de submappen cur, new en tmp bevat) naar het venster. Mbox Viewer leest dan alle losse berichten in die map in.
Waar laad ik de extensie en lees ik meer?
Kijk op de homepage https://mbox-viewer.online voor de installatie en uitleg. De extensie is gemaakt door Cloud Captains, zie https://cloud-captains.com